Kehf

nnDışarıda devam eden bir hayat, içimde kalbi duran nufak bir kız çocuğu vardı.nGöğsümde bir labirent kurmuş, nçıkışa varan tüm yolların sonunu onun mağarasının girişine yerleştirmiştim.nIslanmaya başlamış bir kelebeğinnkanadını nefesinle nkurutamazsın, parçalarsın.nOna bunu anlatamadım.nBana bunu anlatamadı.nÜstüme yağmaya, nbeni ıslatıp nefesiyle parçalamayanyemin etmişti.nÜstüme yağmasına, beni ıslatıp nefesiyle parçalamasına izinnvermiştim.nSanki bir mezarım vardı, yerini ondan başka kimse bilmiyordu.nBir adam dizlerimin önüne oturdu, nyara izlerimi öptü.nBana tıpkı bir mağarayı anımsatan siyah gözlerle baktı.nBiliyordum.nKehf benim kanatlarımınıslatan yağmurdu.nKanatlarımdan ruhuma akıyordu.n“Küçücüğüm.”nn